Elif Deniz - Kitap Yorumlari

Grange'ın ne kadar özensiz de yazsam nasıl olsa satılacak yaklaşımıyla yazdığını düşündüğüm son romanı.  Hikaye Paris'in en hareketli dönemlerinden 68 yazında geçiyor. Kitabın tamamında en sevdiğim kısımlar 68 yazından bahsedildiği ve -belli ki yazarın çok sevdiği- Paris sokaklarından bahsettiği kısımlar oldu. Biri polis, diğeri öğrenci iki çok zeki kardeş, onların çok dindar, fakat her ikisini de evlilik dışı doğurmuş anneleri, birine annelik yaparken diğerine yabancı anneanne. Grange aile sevmediğini bir kez daha bu karmaşık ile ile gözümüze sokuyor.  Sonra cinayetler başlıyor. Ve mistisizm. Bildiğiniz, bilmediğiniz, duyduğunuz, duymadığınız her türlü  doğu dini ve mistik inanç bir şekilde bu cinayetlerle ilişkileniyor. Tarot kartı pozisyonunda bulunan maktulün yakın arkadaşı, zengin ve şımarık kız nedense serseri polisimiz tarafından soruşturmaya dahil ediliyor ve hikayenin sonuna kadar aktif rol alıyor. Sonunu kör gözün parmağına gibi baştan belli eden, Türkçe baskısı...

Yazarın insanın varlık sebebi ve yok olmaya karşı tepkisine verdiği isim olan "Yaşamın Trajik Duygusu"nu  sonuçla beraber 12 farklı ama birbirine bağlı yazıyla, -tartıştığı diyemeyeceğim- açıkladığı katolik ilmihal kitabı. Kitap tür olarak 'Düşünce' olarak etiketlendiği için ben de öyle etiket koydum, fakat aslında bir katolik din kitabı demek doğru olacak. Her konuyu bir şekilde - asla felsefeye, bilime yada düşünceye bağlamadan- katolikliğin ona verdiği hisle açıklıyor. Her biri birbirinden enteresan olan her başlık (Rasyonel Çözülüm, İnanç, Umut, İlahi aşk vs) birden aşırı kaderci bir açıklama ile sıkıcı bir din dersine dönüşüyor. Dersin içeriğe de kısıtlı, "Çünkü İncil öyle der", ya da "Çünkü katolik inancı öyle hissettirir"dışında bir açıklama yok. Pek çok düşünür ve bilim insanından, bol bol özlü sözlerle bezeli kitap, her birine çürütmeye gerek görmeden karşı çıkıyor. Beni etkileyen, kayda değer tek yanı giriş cümlesi oldu "Ben bir insa...

  Hercule Poirot serisinin 15. kitabı. Artık tanınan ve yöntemleri oturmuş karaterimiz bu sefer ya çok cesur ya da çok kibirli bir katille karşı karşıya. Bay Shaitana kibirli ve hayatta herşeyi elde edebileceğine, istediği herşeyin koleksiyonunu yapabileceğine inanan zengin bir adamdır. Zenginliğin onu temel ahlak ve toplum kurallarının üzerinde tuttuğuna inanır ve herhalde aylaklıktan sıkılmış olacak riskli işler yapar ve bol bol parti verir. Hercule Poirot ile karşılaştığında cinayeti sadece enteresan bir konu olarak gördüğünden bahseder ve ona ancak basarısız katilleri yakaladığını söyler. Ona göre yakalanmayacak kadar başarılı bir katil özel biridir. Bu kadar başarı ile yaklanmadıysa tebrik edilmelidir. Poirot ile anlaşamayınca onu özel katil koleksiyonunu göstermek üzere evinde bir partiye çağırıır. Poirot partiye gittiğinde "Polis" olarak seçilmiş onunla beraber 4 kişi ile, "Katil" olarak seçilmiş 4 kişi daha olduğunu görür. Bay Shaitana  buyurun becerebiliyor...

Charlotte B rontë son yayımlanmasına rağmen aslında ilk yazdığı romanı.William Crimsworth adında Eton Mezunu fakat parasız bir adamın İngiltere'den Brüksel'e hikayesini izliy oruz. Büyümesini demek isterdim fakat karakter kitap boyunca çok da gelişim göstermiyor. William iyi ve onurlu çocuk aslında fakat hayata karşı tecrübesiz ve oldukça kibirli. İlk bölümlerdeki zorlukların kibrini azaltmasını bekliyoruz fakat azalmıyor. Onuru ve bilgisinden etkilenen Hundsen sayesinde Brüksel'de öğretmen oluyor. Kendi hakına gösterdiği kibrin katlanmışını Flaman kültürü ve Katolikliğe göstermeye devam ediyor.  Kısa bir gönül acısı çekiyor fakat bundan da çıkarımı Katoliklere asla güven olmayacağı. Sonunda gerçek aşkı  tabii ki İngiliz asıllı öğrencisinde buluyor (Bu hikaye bugün yazılacaktı ki). Ve onunla sonsuza kadar mutlu diyebileceğimiz bir hayat kuruyor. Charlotte Brontë bu kitapta,  Brüksel'de eğitim alırken yaşadıklarına benzer bir hikaye anlatmış. Kendi hikayesi, pro...