Yedek

 

470 sayfa mızmızlanma okumaya hazır mısınız?

Az çok içinde ne olacağını tahmin ederek şansımı denerim, olmazsa bırakırım diye başladım. Fakat dili kolay olduğu için sonuna kadar devam ettim.

Hakkını vereyim, beklediğimden daha akıcı bir üslupla yazılmış (alkışlar J. R. Moehringer'a). 

Kitap annesinin ölümü ile başlıyor,  Prens Philip'in cenazesi ve arada geçen 24 yılı anlatıyor.

Bu dönem içinde Harry'nin asla gelişmiyor olması kitabın en dikkat çekici yönü. Her kötü durumdan öncelikle paparazziler, ikincil olarak Camilla ve onun etkisi ile babası suçlu. Eğer onlara atılacak bir suç yoksa, sorumluluk yine Harry'ye kalmıyor, konu mutlaka annesinin erken kaybına bağlanıyor. 

Zaman ilerledikçe William, Kate, Kraliçe Elizabeth'in çalışma ekibi ve örtülü olarak da Kraliçe Elizabeth suçlananlar listesine giriyor. 

Kitapta asla suçlanmayan hatta gerçek üstü bir şekilde adeta melek gibi tasvir edilen Diana ve Meghan var. Geri kalan herkes Harry'ye düşman. 

Aslında kitabı özetleyen, içeriğinden emin olduğum tek cümle Harry'ye psikiyatristi tarafından söyleniyor "What you’re going through right now is reminiscent of 1997, Harry, but I

also fear that part of you is trapped in 1997."

Kraliyet müessesesinin nimetlerinden faydalanıp kurallarına uymak istemiyor. Kurallarına uymadığında aileden aldığı tepkilerden şikayet ediyor. Ama ilk sayfadan son sayfaya kendisinin ve "Melek" karısının haklılığından bir saniye bile şüphe etmiyor. Hatta ne kadar haklı olduklarını annesinin (cennetten!) de onayladığını göstermek için bir de kitaba falcı kısmı eklenmiş.

Kitabın tamamının zihinsel ve kişisel gelişimini 12 yaşında durdurmuş bir adamın hikayesi olduğu konsunda tekrar uyarmak isterim. İçine doğduğu imtiyazın asla farkında olmayan, ona tahsis edilen Kraliyet evinin küçüklüğünden eskiliğinden şikayet eden, 38 yaşında bir adamın mızmızlanması kısaca. Kraliyet ailesine benim gibi özel merakı olanlara hitap edecek bir kitap, eğer merakınız yoksa yavaşça rafa bırakıp uzaklaşın.