Vakıf

 

Çekinerek yazdığım bir yazı daha.  Bilim kurgu hayranları tarafından çokca okunan ve yorumlanan "Vakıf" sersinin ilk kitabı. Kitap, çökmekte olan Galaktik İmparatorluğun başkentinde başlıyor. Vakıf'ın hangi şartlarda ve neden kurulduğunu anlatıyor.
Sonraki bölümlerde, zaman atlamaları ile, "Vakıf" uygarlığının büyümesine, gelişmesine, farklı dönemlerde, farklı sorunlarla başetmesine tanık oluyoruz. Asimov, bir uygarlığın sıfırdan nasıl kurulduğunu, çökmesinin nasıl pamuk ipliğine bağlı olduğunu, her dönemde farklı karakterler üzerinden, çarpıcı bir dil ile bize anlatmış.

Kitabın en tatsız tarafı pek çok diğer bilim kurguda olduğu gibi, kadın karakter yoksunluğu. Kitap boyunca adı geçen tek bir kadın var. O da oldukça sevimsiz bir karakter. Bir gezegende hayat kuruluyor, dinler, meslekler yeniden tanımlanıyor, bir prens tahta çıkıyor. Ve bütün bunlar olurken ortada hiç ama hiç kadın yok. Asimov'un feminist olduğunu bilmesem bu kısmı daha saldırgan yazabilirdim, fakat bu kadar kadın yokluğu hikayeyi (Özellikle Anacreon kısmını) eksiltmiş. 

Dil ve anlatım açısından bir Ursula K. Le Guin olmasa da, çoğu bilim kurgu kitabının ötesinde diyebilirim.  Heyecan yaratan durumları, sürprizli sonları, üstelik bunların her birini bilime ve mantığa dayandırarak anlatması ile çok sevdiğim bir kitap oldu. Serinin devamını merakla okuyacağım.